Metody terapii

Terapia manualna zajmuje się diagnozowaniem, a także leczeniem zaburzeń strukturalnych narządu ruchu w obrębie stawów, mięśni oraz nerwów. Wykorzystuje nowoczesne techniki mobilizacji, manipulacji oraz pracę na tkankach miękkich, co prowadzi do przywrócenia zaburzonej biomechaniki stawów. To skutkuje zmniejszeniem odczuwanego bólu, szybszym ustąpieniem stanów zapalnych, czy zwiększeniem zakresu ruchomości.

Terapię manualną zaleca się najczęściej w następujących zaburzeniach czynności narządu ruchu:

• zmniejszenie/ ograniczenie zakresu ruchu (np. na tle zmian przeciążeniowych, zwyrodnieniowych lub urazowych),
• tzw. zablokowanie stawowe związane z  dolegliwościami bólowymi w  trakcie ruchu lub/i w  spoczynku oraz zmienionym oporem stawowo-tkankowym pod koniec zakresu ruchu,
• w dysfunkcjach mięśniowych i  powięziowych,
• w zaburzeniach postawy ciała.

FDM to wyjątkowo skuteczna forma diagnozy oraz terapii dolegliwości bólowych, a także dysfunkcji narządu ruchu w obszarze układu mięśniowo-powięziowego.

Model zniekształcenia powięzi jest modelem anatomicznym, według którego urazy i inne schorzenia są sprowadzane do jednej lub kilku z 6 zniekształceń tkanki łącznej, którą nazywamy powięzią. Według dr Stephena Typaldosa D.O. twórcy metody FDM jest to metoda polegająca na usuwaniu jednej lub kilku z 6 rodzajów zniekształceń za pomocą specjalnych chwytów manualnych.

Wyróżniamy 6 rodzajów dystorsji powięzi:

• Triggerband (TB) – Pasmo spustowe
• Herniated Triggerpoint (HTP) – Przepuklina punktu spustowego
• Continuum Distorsion (CD) – Dystorsja kontinuum
• Foldingdistorsion (FD) – Dystorsja foldingowa
• Cylinderditorsion (CyD) – Dystorsja cylindryczna
• Tectonic Distorsion (TF) – Tektoniczna fiksacja

Jest to zbiór metod różnych szkół mających swoje pochodzenie w ortopedii, fizjoterapii i osteopatii w celu zlikwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich. Zaliczamy do nich:

• techniki energizacji mięśni obwodowych,
• techniki energizacji mięsni kręgosłupa,
• mięśniowo – powięziowe rozluźnianie,
• techniki aktywnego rozluźniania,
• terapia punktów spustowych.

Medycyna Ortopedyczna wg Cyriax’a, czyli tzw. metoda Cyriax’a jest systemem diagnostyczno – terapeutycznym skupiającym się na leczeniu pacjentów z dolegliwościami układu ruchu. Odznacza się ona dużą skutecznością w diagnozowaniu i leczeniu uszkodzeń w obrębie tkanek miękkich. Z powodzeniem stosuje się ją w przypadkach, m.in. kontuzji mięśni, więzadeł, zapalenia ścięgien, zapalenia stawów oraz urazów kręgosłupa w odcinkach: szyjnym, piersiowym i lędźwiowym – bardzo często przy wystąpieniu uszkodzenia krążka międzykręgowego (tzw. przepuklinie dyskowej).

Metoda polega na aplikacji elastycznych plastrów o dużej rozciągliwości(130−140%), grubości i ciężarze zbliżonych do parametrów ludzkiej skory. Taśmy kinesiology taping są wodoodporne, przepuszczają powietrze, dzięki czemu można je utrzymywać od kilku do kilkunastu dni. Działanie kinesiology tapingu polega na zmniejszeniu bólu mięśni i stawów, usuwaniu obrzęków limfatycznych, wspomaganiu pracy mięśni oraz korygowaniu niewłaściwej pozycji stawu. Kinesiology taping może być stosowany jako samodzielna metoda leczenia lub jako metoda uzupełniająca. Znajduje on również szerokie zastosowanie w sporcie.

To inaczej leczenie ruchem. Ta metoda fizjoterapii polega na indywidualnym doborze ćwiczeń usprawniających, które mają na celu poprawę sprawności fizycznej pacjenta i powrót do zdrowia. Ćwiczenia usprawniające są dobierane indywidualnie stosownie do dolegliwości lub urazu pacjenta. Ważnym czynnikiem, który decyduje o wyborze odpowiedniego ćwiczenia jest etap rehabilitacji na jakim znajduje się pacjent.

Ćwiczenia indywidualne pomagają:

• zmniejszyć dolegliwości bólowe;
• przywrócić prawidłowe zakresy ruchomości w stawach;
• odbudować prawidłową siłę mięśniową,
• poprawić elastyczność i napięcie mięśni;
• nauczyć prawidłowych wzorców ruchowych np.  prawidłowego przysiadu, poprawnego wzorca biegu i itp.
• poprawić nieprawidłowy wzorzec postawy.

Suche igłowanie ( Dry Needling ) to interwencja terapeutyczna, która wykorzystuje cienką, pełną igłę do przezskórnej i mechanicznej stymulacji mięśni m.in. punktów spustowych, struktur łącznotkankowych i znajdujących się w nich drobnych zakończeń nerwowych bez podawania iniekcji w celu leczenia bólu i dysfunkcji w schorzeniach układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego.

Zabieg polega na wprowadzeniu cienkiej igły akupunkturowej o grubości 150-300 mikrometrów i długości 15-65mm w uwrażliwiony punkt mięśniowy tzw. punkt spustowy, ścięgno, więzadło lub w obszar densyfikacji powięzi.

Igły są wykorzystywane jednorazowo, rozpakowywane są z jałowego opakowania przy pacjencie. Dodatkowo okolica zabiegowa jest dezynfekowana przed wykonaniem procedury.

Czas zabiegu wynosi od kilku do 30 minut, w zależności od odpowiedzi tkankowej. Ostateczny czas trwania zabiegu jest ustalany przez fizjoterapeutę wykonującego zabieg.

Pacjent może odczuwać bolesność pozabiegową, która może utrzymywać się przez 1-4 dni. W tym czasie zalecana jest umiarkowana aktywność fizyczna.

Wskazania do suchego igłowania:

1. Ból mięśniowo-powięziowy.
2. Aktywne punkty spustowe.
3. Zespoły bólowe kręgosłupa.
4. Rwa kulszowa i rwa barkowa.
5. Zespół ciasnoty podbarkowej.
6. Entezopatie: łokieć tenisisty, łokieć golfisty, ostroga piętowa.
7. Tendinopatie: ścięgna Achillesa, więzadła rzepki (kolano skoczka), stożka rotatorów.
8. Zespół pasma biodrowo-piszczelowego (kolano biegacza).
9. Bóle blizn pooperacyjnych i zrostów.
10. Napięciowe bóle głowy.
11. Kontuzje sportowe.